Lodowa łamigłówka ze ślizganiem online

Czym jest nawigacja przestrzenna?

Nawigacja przestrzenna to umiejętność wyznaczenia trasy w otoczeniu i podążania nią. Naukowcy badają ją za pomocą labiryntów, map i wirtualnych światów, sprawdzając, jak ludzie planują ścieżki, zapamiętują układ otoczenia i wybierają między możliwymi trasami. Łamigłówki z planowaniem trasy są przydatne, bo najlepszej drogi nie da się znaleźć, ruszając się na ślepo: zanim wykonasz ruch, musisz pomyśleć, gdzie cię on zostawi.

Gra Nawigacja przestrzenna w Neuroptimize to lodowy labirynt. Pchasz krążek po zamarzniętej siatce, a on ślizga się dalej, aż uderzy w ścianę albo krawędź. Celem jest zatrzymanie go dokładnie na polu docelowym w jak najmniejszej liczbie ruchów. Wraz z kolejnymi poziomami siatka rośnie od 5 na 5 do 8 na 8, ścian jest coraz więcej, a trasy wymagają więcej ruchów.

Inne nazwy: lodowa łamigłówka, łamigłówka ze ślizganiem po lodzie, lodowy labirynt, ice sliding puzzle

Jak przebiega gra Nawigacja przestrzenna

1. Pojawia się siatka z krążkiem, kilkoma blokami ścian i polem docelowym oznaczonym flagą. Plakietki nad nią pokazują par (najmniejszą liczbę ruchów prowadzących do celu) i twoją liczbę ruchów.
2. Przesuń palcem po planszy albo dotknij przycisków ze strzałkami, żeby pchnąć krążek w górę, w dół, w lewo lub w prawo. Na klawiaturze możesz też używać strzałek albo klawiszy W, A, S i D.
3. Krążek ślizga się, aż uderzy w blok ściany albo krawędź planszy. Może zatrzymać się tylko tam, gdzie coś go blokuje, więc jeśli nic go nie zatrzyma na celu, przemknie prosto obok niego.
4. Pchnięcie w stronę ściany, która stoi tuż obok krążka, nic nie robi i nie liczy się jako ruch. Dotarcie do celu w liczbie ruchów nie większej niż par plus 1 liczy się jako rozwiązanie, a dotarcie w dokładnie tylu ruchach, ile wynosi par, daje premię.
5. Przycisk resetu przywraca krążek na start, ale wykonane już ruchy nadal się liczą. Jeśli przekroczysz par plus 1, pojawi się przycisk Pomiń planszę, a pominięcie liczy się jako błąd.
6. Sesja ma 6 plansz bez limitu czasu. Na początku siatka ma 5 na 5, potem 6 na 6 od poziomu 6, 7 na 7 od poziomu 13 i 8 na 8 od poziomu 21, a par rośnie od 2 do 9 ruchów.

Strategie i wskazówki

Naukowe podstawy nawigacji przestrzennej

Edward Tolman (1948) wykazał, że szczury budują „mapy poznawcze” labiryntów, zamiast uczyć się jedynie łańcucha skrętów, a John O’Keefe i Lynn Nadel (1978) zaproponowali, że takie mapy przechowuje hipokamp. Eleanor Maguire i współpracownicy (2000) odkryli, że londyńscy taksówkarze, którzy uczą się tysięcy tras, mają większy tylny hipokamp. Na tym lodzie krążek ślizga się, aż w coś uderzy, więc musisz zaplanować trasę, symulując ruchy w głowie, zanim je wykonasz.

Najczęściej zadawane pytania