แบบทดสอบการสะกดคำ: คำที่มักเขียนผิด ออนไลน์ฟรี

แบบทดสอบการสะกดคำคืออะไร?

การตรวจการสะกด (Orthographic Check) ถามคำถามง่าย ๆ ข้อเดียว คือคำนี้สะกดถูกหรือไม่ งานแบบนี้มักเรียกว่างานรู้จำการสะกดคำ (spelling recognition task) และเมื่อเป็นเกมก็คือการหาคำที่สะกดผิดแบบรวดเร็ว งานนี้ต่างจากการเขียนคำจากความจำ เพราะคุณเพียงตัดสินการสะกดที่เห็นตรงหน้า ซึ่งทดสอบว่าคุณจำรูปเขียนที่คุ้นเคยของคำได้ดีเพียงใด และสังเกตได้หรือไม่เมื่อมีอะไรผิดไปเล็กน้อย

นักวิจัยใช้การตัดสินการสะกดเพื่อศึกษาความรู้ด้านการสะกดคำ (orthographic knowledge) ซึ่งก็คือความจำว่าคำเขียนอย่างไร และศึกษาว่าผู้อ่านรู้จำคำจากรูปแบบการสะกดได้อย่างไร ในแบบทดสอบการสะกดคำของ Neuroptimize คุณจะเห็นคำภาษาไทยทีละคำ และตัดสินภายในเซสชัน 45 วินาทีว่าคำนั้นถูกต้อง หรือเป็นคำที่คนมักเขียนผิด เช่น เติมหรือลืมตัวการันต์ สับสน ศ ษ ส หรือ ณ กับ น ใช้ ใ กับ ไ สลับกัน หรือใส่วรรณยุกต์ผิด โดยข้อผิดพลาดจะสังเกตยากขึ้นเมื่อเลเวลของคุณสูงขึ้น

ชื่ออื่น: คำที่มักเขียนผิด, แบบทดสอบการเขียนสะกดคำ, ข้อสอบคำที่เขียนถูก, คำใดเขียนถูกต้อง, งานรู้จำการสะกดคำ

วิธีเล่นแบบทดสอบการสะกดคำ

1. คำหนึ่งคำจะปรากฏบนการ์ด พร้อมคำถาม “คำนี้สะกดถูกไหม?”
2. แตะ “✓ ถูก” ถ้าสะกดถูก หรือแตะ “✗ สะกดผิด” ถ้าสะกดผิด บนคีย์บอร์ด ใช้ลูกศรขวา (หรือ C หรือ Y) สำหรับ “ถูก” และลูกศรซ้าย (หรือ M หรือ N) สำหรับ “สะกดผิด”
3. คำประมาณครึ่งหนึ่งสะกดถูก และอีกครึ่งหนึ่งเป็นคำที่คนมักเขียนผิด ไม่มีคำที่สะกดผิดคำใดที่บังเอิญเป็นคำจริงหรือเป็นการสะกดอีกแบบที่ยอมรับได้ ทุกคำตอบจึงชัดเจน
4. หลังจากคุณตอบ คำที่สะกดผิดจะถูกขีดฆ่า และการสะกดที่ถูกต้องจะแสดงอยู่ด้านล่าง ถ้าคำนั้นสะกดถูกอยู่แล้ว จะมีป้าย “✓ การสะกดที่ถูกต้อง” การตัดสินผิดนับเป็นการพลาดและทำให้คอมโบขาด
5. แต่ละเซสชันยาว 45 วินาที เป้าหมายจึงอยู่ที่การตัดสินคำให้ได้มากที่สุดอย่างแม่นยำ
6. ในเลเวลต่ำ คำจะเป็นคำที่ใช้ในชีวิตประจำวัน และข้อผิดพลาดจะเห็นได้ค่อนข้างชัด เช่น “เกมส์” (เกม) หรือ “ไกล้” (ใกล้) เลเวลที่สูงขึ้นจะมีคำที่ขึ้นชื่อว่าเขียนผิดบ่อย และคำที่ผิดไปแค่นิดเดียว เช่น “ประนีต” (ประณีต) “อานิสงฆ์” (อานิสงส์) หรือ “บิณฑบาตร” (บิณฑบาต)

กลยุทธ์และเคล็ดลับ

หลักวิทยาศาสตร์เบื้องหลังแบบทดสอบการสะกดคำ

การตรวจการสะกดเป็นรูปแบบหนึ่งของงานตัดสินคำศัพท์ (lexical decision task) ที่ David Meyer และ Roger Schvaneveldt นำเสนอในปี 1971 คือการตัดสินว่าตัวอักษรชุดนี้เป็นคำจริงหรือไม่ Herbert Rubenstein และคณะ (1971) พบว่าคำปลอมที่ออกเสียงเหมือนคำจริงจะปฏิเสธได้ยากกว่า เพราะส่วนหนึ่งเราอ่านโดยอาศัยเสียง ตัวอย่างเช่น "อนุญาติ" เป็นคำที่สะกดผิด แต่ออกเสียงเหมือน "อนุญาต" ทุกประการ การปฏิเสธคำที่สะกดผิดจึงต้องอาศัยความจำที่แม่นยำว่าคำเขียนอย่างไร ไม่ใช่แค่ออกเสียงอย่างไร นี่คือเหตุผลที่คำสะกดผิดแบบแนบเนียนยากกว่า

คำถามที่พบบ่อย