Memoryspel online: zoek de paren

Wat is objectlocatiegeheugen?

Het objectlocatiegeheugen is ons vermogen om te onthouden waar dingen zijn, zoals waar je je sleutels hebt neergelegd of in welke la de lepels liggen. Het draait om het koppelen van wat een voorwerp is aan waar het is. Onderzoekers bestuderen het vaak met taken die lijken op het kaartspel memory, in het Engels ook bekend als Concentration of Pairs, waarbij dichte kaarten steeds per twee worden omgedraaid om paren te vinden.

Bij zulke taken hangt efficiënt paren vinden af van het onthouden van de posities van kaarten die je al hebt gezien. Minder verspilde beurten betekent dat je meer van die posities goed hebt onthouden. Het spel Objectlocatiegeheugen van Neuroptimize speelt als het klassieke memoryspel, tegen een klok van 60 seconden en met gekleurde vormen op de kaarten. Elk leeg bord wordt vervangen door nieuwe kaarten, zodat je door kunt spelen tot de tijd op is.

Ook bekend als: memoryspel, memory kaartspel, paren zoeken, Concentration, Pelmanism, test voor objectlocatiegeheugen

Vergelijkbaar met Memory Grid van BrainHQ

Dit spel is gebaseerd op onderzoek naar het objectlocatiegeheugen, zoals de studies van Irwin Silverman en Marion Eals uit 1992, en speelt als het klassieke kaartspel memory, waarop ook Memory Grid van BrainHQ waarschijnlijk gebaseerd is. Daarom spelen ze grotendeels hetzelfde. Memory Grid speel je op gehoor: je klikt op kaarten om de lettergreep te horen die elke kaart bevat, en je zoekt de kaarten die hetzelfde klinken bij elkaar tot het raster leeg is, met meer kaarten en klanken die meer op elkaar lijken naarmate je beter wordt. Hier speel je hetzelfde spel van twee kaarten omdraaien en matchen met plaatjes: elke kaart toont een gekleurde vorm, en de partner heeft dezelfde vorm in dezelfde kleur. Je speelt tegen een klok van 60 seconden, met nieuwe kaarten telkens als je het bord leeg hebt en grotere borden op hogere levels.

BrainHQ en Memory Grid zijn handelsmerken van hun eigenaren. Neuroptimize is niet met hen gelieerd en wordt niet door hen onderschreven.

Zo speel je Objectlocatiegeheugen

1. Op lagere levels worden alle kaarten kort open getoond als een bord wordt gedeeld. Onthoud zoveel mogelijk posities voordat ze omdraaien.
2. Tik op een kaart om hem om te draaien, en tik daarna op een tweede kaart om zijn partner te zoeken: de kaart met dezelfde vorm in dezelfde kleur.
3. Een gevonden paar blijft open liggen. Een paar dat niet klopt, draait na een moment weer om.
4. Een verkeerd paar telt alleen als fout als het te vermijden was, dus als je een van de betrokken kaarten al eerder had gezien. Twee nieuwe kaarten omdraaien die toevallig niet bij elkaar horen, wordt niet bestraft.
5. Maak het hele bord leeg voor een bonus en nieuwe kaarten. Blijf paren zoeken tot de 60 seconden voorbij zijn.
6. Hogere levels gebruiken grotere borden, van 3 bij 4 tot 5 bij 6, draaien verkeerde kaarten sneller terug en maken de voorvertoning korter, tot die vanaf level 12 helemaal verdwijnt.

Strategieën en tips

De wetenschap achter objectlocatiegeheugen

Objectlocatiegeheugen is onthouden waar dingen zijn. Irwin Silverman en Marion Eals (1992) maten het door verzamelingen voorwerpen te tonen en daarna te vragen welke waren verplaatst en welke op hun plek waren gebleven, en sindsdien wordt het bestudeerd als een apart onderdeel van het ruimtelijke geheugen. Het kaartspel memory is een alledaagse versie: een kaart omdraaien helpt alleen als je het plaatje dat je zag koppelt aan de precieze plek, dus wie locaties onthoudt, hoeft minder kaarten om te draaien.

Veelgestelde vragen